Nu alweer bijna 3 weken geleden kreeg ik de vraag of ik ook wilde mee doen aan een leuke  ‘actie‘.
Op Fee-Luna haar site kon je mee doen met een leuk project dat ik wel al eens op forums voorbij had zien komen maar nog niet eerder op een blog. Aangezien ik ook gek ben op verrassingen en op mensen verrassen met wat leuks hoefde ik niet lang na te denken over mijn antwoord!
Tevens was het ook een heerlijk excuus om even een avondje creatief bezig te zijn.

Vandaag bracht de postbode een envelop met een onbekend handschrift erop, toch stond mijn naam erop  geschreven en wat dan ook nogeens extra spannend was, je kon voelen dat er nog wat extra’s in de envelop zat!
Pas bij het openmaken bedacht ik mij dat het weleens van het leuke projectje kon zijn en ja hoor!
Uit de envelop kwam een mooie kaart en 4 enorm leuke gehaakte bloemen! Waarvan 2 broches.
Bedankt Janneke! Ik ben er erg blij mee en ik heb al een heel leuk plannetje in mijn hoofd met die grote rode bloem!

Ik ben afgelopen weekend lekker aan de gang geweest met mijn verrassingspost voor Fee-Luna, maar wat dat is… dat blijft nog even een verrassing!

Allereerst iedereen bedankt voor de leuke reacties op mijn vorige berichtje.
Enkelen van jullie vroegen het al; willen we weten wat de kleine gaat worden?
Kan ik straks de leuke kleertjes van Noa weer uit de kast halen (waarvan ik popel om ze weer aan te mogen trekken) of wordt het een heerlijke nieuwe garderobe voor een klein knulletje?

Bij Noa was het duidelijk, we wilde het niet weten. En om eerlijk te zijn vond ik het bij haar ook gemakkelijker.
In mijn ogen had je nu alweer 4 jaar geleden veel meer keuze in unisex kleding en wat ook meetelde was dat in die periode aqua en lime dé trendy kleuren waren voor zowel een jongen als een meisje.
Ik vond de kleurtjes ook heerlijk fris en dus was de drang om ‘het’ te weten eigenlijk niet aanwezig. 

Maar nu kriebelt het toch wel aan mijn kant! (en nog? niet bij Lé)
Ik ben er erg wisselvallig in, de afgelopen weken neigde ik erg naar wel weten en dan vooral omdat ik dan zou weten of ik de hopeloze zoektocht naar een leuke jongensnaam op zij kon zetten of dat we ermee door moesten gaan.

Wat een crime om een leuke jongensnaam te vinden! Maarrr, we hebben ‘m!
Er kan een jongetje komen om het zo te zeggen, ik heb nu rust. Meisjesnamen zijn er genoeg, daar heb ik me tot nog toen daarom ook nog helemaal niet mee bezig gehouden, de jongensnaam moest alle aandacht krijgen.

Dus dat is 1 rede minder om het geslacht op 16 maart (20 weken echo!) te laten verklappen.
De tweede rede is meer praktisch en tuttig… In wezen hebben we nog veel spullen van Noa, maarja… je wilt toch ook graag wat voorpret en tot nog toe loop ik (tot grote vreugde van Lé) telkens met lege handen de leuke winkels weer uit, want het is of jongetje of meisje.
Er zijn heerlijk spullen, ik zou mezelf suf kunnen kopen, maar het is allemaal echt voor een meisje of voor een jongetje en de neutrale spullen ben ik zat.

Dus tja… wat zal het worden 16 maart?
Wat mij betreft kan het op dit moment alle kanten op…
Het lijkt me namelijk ook leuk eens een keer mee te maken dat je het geslacht niet weet en een keer mee te maken hoe het is als je het geslacht wel weet.
Maar anderzijds voelt het ook weer als een soort falen?! en de verrassing was ook zo leuk.
Wanneer iemand zegt dat hij een kado voor je heeft wordt je ook reuze nieuwsgierig, dan wil je graag weten wat er in zit. Wanneer diegene door jou nieuwsgierigheid verklapt wat je krijgt voelt het toch anders aan. Dan kan je wel fantaseren over hoe  het eruit zal gaan zien, maar de grote verrassing van het onbekende is weg…
En zo kan ik maar door en door en door speculeren… want juist het fantaseren en de direct voorpret lijkt me ook weer leuk, pfff

Hoe was het bij jullie? Wisten jullie het? en hoe vonden jullie dat?
En mocht je nou nog blanco zijn mbt ervaringen, wat zou jij dan denk je doen?

(En wat nu het grappige is, ik wilde dit hele blogje nieteens deze kant op sturen, ik wilde het eigenlijk over astrologie hebben en de mate waarin de voorspelling mbt karakter klopt. Zo zie je maar weer, waar het hart vol van is….)

Nog niet top, maar ik ben weer online.
De problemen bleken ernstiger te zijn dan wat ik er eerder van dacht en zo ook veel meer werk met zich mee te brengen.

Maar hier zijn we weer en hoe!
De oplettende lezer heeft waarschijnlijk al ontdekt dat er bovenaan de site een heel leuk woordje staat.
Een woordje dat maar 6 letters bevat, maar zoveel meer inhoud heeft… ‘brusje’

Het bijzondere verhaal rondom de ‘inhoud’ van dit heerlijke woordje ga ik ongetwijfeld binnenkort uitgebreid beschrijven, maar voor nu schreeuw ik even de lading die dit woordje dekt uit.

IK BEN ZWANGER!

Inmiddels alweer 18 weken van een kleintje die al heerlijk aanwezig is dmv schopjes en een groeiende buik.
Uiteraard zijn we er enorm blij mee, ook Noa die er heilig van overtuigd is dat zij een zusje krijgt (voorspellend vermogen?)
Ze wijkt niet van haar gedachte af en een broertje is enkel mogelijk wanneer het volgens haar zeggen een broertje én een zusje zal zijn.
Maar die gedachte kunnen we snel te niet maken, het is echt maar 1 kindje in mijn buik.

Wat is het toch mooi hoe je nu alweer verliefd kan zijn en je jou kind het allermooiste kan vinden enkel afgaand op een echo…
Op de bovenstaande echo was ik 12 weken.
Nog 2 weekjes wachten en dan mogen we opnieuw spieken, kan nu al niet wachten!

Vanaf nu is het zeker weer de bedoeling dat ik de site weer netjes ga bijhouden, want aan onderwerpen ontbreekt het mij niet.
- Noa
- Zwanger
- Bijna opnieuw tante worden!
- Een nieuw huis dat bijna opgeleverd wordt
- En alle dagelijkse leuke en misschien ook minder leuke gebeurtenissen…

Binnenkort dus weer meer nieuwtjes!

En stilte duurt maar en duurt maar…

Het lijkt erop dat er vanaf hogerhand een ingreep is gedaan want vandaag lag plots mijn gehele site eruit, crisis!

Nu had ik al stiekem een paar keer de poging gedaan om weer verder te gaan aan de site, maar het kwam telkens tot iets waar ik niet tevreden over was.

Maar… nu alles gecrasht is en de site het momenteel moet doen met een oude ‘look’ zal er zeker wat meer vaart achter komen.

Binnenkort; deadline begin Maart? hier weer een nieuwe site met nieuwe verhalen!

Tot gauw!

Ook hier gaat sinterklaas ons huis niet stilletjes voorbij.
We zijn hier volop bezig met de sint, in de auto zingen we vrolijk mee met de sinterklaascd.
(helemaal niet vreemd dat kinderen vroeger zo bang waren voor de sint en zijn pieten, wat een angstaanjagende nare teksten, voor volgend jaar toch eens een andere zoeken)

We waren er natuurlijk bij om de sint in onze toekomstige woonplaats te verwelkomen. Waar hij jet feest compleet maakte door Sem en Noa tot 2x toe een handje te geven een een praatje met ze te maken. De sint en zijn pieten lopen altijd een toer door het dorp en komen dan ook langs mijn ouders huis en dit jaar liep de sint en was er een pietenband, dus het feest was helemaal compleet!

Vorige week hadden we het sinterklaasfeest op papa’s werk waar Noa hoteldebotel werd op de lieve ‘blauwe’ piet bij wie ze een hele tijd op schoot heeft gezeten.
Het schoen zetten is 1 groot feest, vooral de gestrooide pepernoten in en rond haar schoen zorgen voor een hoop pret, die gekke piet!

En vandaag hebben we pepernootjes gemaakt! Noa maakte slangetjes en ik draaide zorgvuldig pepernoten Waarmee Noa later creatief mee aan de gang ging, ze bouwde een sneeuwman!
En deze prachtige sneeuwman werd uiteindelijk weer de beginhomp pepernotendeeg

en dat betekend hier de deuren langs, Sint Maarten!

Samen met dikke vriend (en neefje) Sem en de hele vrouwen garde zijn we gezellig wat (14) huizen afgegaan. De mannen hielden ondertussen de deurbel in de gaten en de heelrijke gehaktbrood waarvan we later hebben zitten smullen.

Mijn kidsclub vanmiddag was zo rustig dat ik lekker mee heb geknutseld met de tassen die ik samen met de kinderen ging maken, voor Sem een tas met auto’s en voor Noa met bloemen, ideaal voor de buit.

En of die twee nog lekker gezongen hebben? met half volume en oog voor de deurbel, de hondjes die achter de sommige deuren verstopt waren, de snoepjes die al voor hun gehouden werden en de prachtige bloempotten (Sem) hebben ze zich in ieder geval uitstekend vermaakt!

Zojuist bij het slapen gaan hoorde ik plots geweldig gezang van boven komen, en nee het was geen Sint Maarten liedje.
Noa’s voorkeur ligt in een ander genre, rara welk liedje zingt zij?

Wil je weten of je het goed had? klik hier wel even eerlijk vertellen hé of je het nummer herkende

Vandaag, net zoals vandaag, op een maandag, eerste dag van de herfstvakantie werd ik 28 jaar geleden geboren.
Mijn broers, 3 en 6 jaar oud, zaten alsof het lot het bepaalde net naar een televisie programma te kijken waar een varken aan het bevallen was.
Mijn moeder bakte in de keuken pannenkoeken en mijn vader was net weer naar zijn werk vertrokken…

Niet veel later werd ik in het kraamcentrum geboren. 19-10-1981 mijn feestdag en zoals we Noa ook al vertelde, vandaag ben ik geboren, maar zaterdag ben ik echt jarig.
En bij een feestje hoort natuurlijk een lekker gebakje/ taartje!

Welk gebakje/ taartje eten jullie het liefste?

Gegniffel, trotse gilletjes en kreten van spanning, wat is er gaande?
Ik tref een vol trotse Noa in de wc samen met het  grote actiepak wc-papier welke we net gekocht hebben, ‘kijk es, mama!!!!!’

De meelbiet

even verbroken… we zijn er nog hoor en ondanks de grote blog stilte denderd het leven hier door, wat gaat alles hard.

Even kort de grootste highlites in beeld

And last but not least…

Zou er nu vervolgens heel veel woorden bij kunnen schrijven, maar dat doe ik lekker niet, less is more zeggen we maar even…