Wat zijn we hier apentrots met onze stoere meid die deze week al alle dagen naar school geweest is.
Wat doet ze het goed en wat vindt ze het leuk! (later meer over school)

En terwijl grote zus naar school gaat en daar oefent met letters en cijfers en een hoop andere dingen, is kleine broer ook hard bezig met zijn oefeningen.

En nog een paar foto’s omdat ze zo heerlijk zijn…

De weken blijven haast in het teken staan van afscheid en een nieuw begin
Afscheid van mijn heerlijke buik en de komst van een heerlijk klein ventje.
Afscheid van mijn heerlijke kraamtijd en kraamverzorgster en terug de ‘ wereld’  in.
En deze week was het afscheid nemen van het kinderdagverblijf en aankomende maandag zal Noa haar eerste schooldag hebben!

Noa heeft genoten van haar laatste dag en mocht in de ochtend een traktatie toveren voor alle kindjes uit een grote toverhoed gevuld met allemaal kleine toverhoedjes, een groot succes!
En als afscheidskadootjes maakte ik knapzakjes met een kaartje eraan met de tekst: Dag, ik ga leren schrijven.
In de knapzakjes was een klein noteboekje van Cars of prinsessen, een toetertje, ballon en een zakje met letterkoekjes.

Gelukkig kon ik het dit keer zelf allemaal droog houden, Noa is echt toe aan school en heeft er ook veel zin in. En gelukkig hoef ik ook geen echt afscheid te nemen van het kinderdagverblijf want in Oktober zal ik er de komende 4 jaar weer met Milo komen.

Donderdag:
Mijn eerste dagje zonder mijn lieve kraamverzorgster… Onzeker voel ik me niet, alles gaat super, Milo doet het goed, ik ga lekker en Noa geniet ook vol op en Le niet te vergeten riep zelfs; ‘ sjee het lijkt wel of we geen kinderen hebben!’ zo’n rust heerst er hier in huis.

Alles loopt op rolletjes, maar zo’n eerste dag starten in het ‘echte’ leven voelt toch wat gek.
Voor Noa werd het echter een top dag! zij ging samen met Oma en haar Ome Jeroen, Tante Shoren en neefje Sem naar Artis!
Ik knuffelde de hele dag met Milo en sliep lekker wat bij op de bank en sloot mijn dag af met een super blij moppie en een prachtige reeks mooie foto’s en verhalen van haar dag.

Onze heerlijke vlinderprinses

Daar zit ik dan…
Gehezen in mijn spijkerbroek, met Milo die naast me heerlijk aan het slapen is en verder… alleen.
Le is aan het werk, Noa is naar de kinderopvang en ik heb zojuist inclusief tranen afscheid genomen van onze geweldige kraamverzorgster.
De kraamtranen doen het hier goed! Maar dat is toch ook normaal wanneer je zo’n fijne kraamweek achter de rug hebt toch?! We hadden het hier in ieder geval enorm getroffen met de kraamverzorgster, de week is voorbij gevlogen!

Dat betekend gelijk dat Milo ook alweer 1 week oud is.
Vorige week werd ik om 9:00 door de verloskundige gestript. Ik had nog helemaal geen voortekenen en verwachte er dan ook weinig van. Maar toch, het begon wat te rommelen die dag en rond 4 uur belde ik dan toch maar Le op.
De krampen kwamen steeds wat regelmatiger maar echt pijnlijk waren ze niet.
Maar gezien Noa al zo snel kwam moesten we er allert op zijn dat de bevalling nu ook zo snel zou gaan.

We belden mijn ouders op met de vraag of ze Noa wilde ophalen, maar daarna belde ik ze weer af, de krampen namen af.
Nog geen 10 min later krijg ik mijn eerste echte wee, wist gelijk weer hoe het echt voelde.
De weeen kwamen eigenlijk direct al om de 3 a 4 min en dus belden we zoals afgesproken de verloskundige op.
Ze kwam er gelijk aan en constateerde 4cm ontsluiting en dus mochten we gelijk door naar het ziekenhuis.
In de auto kwamen de weeen snel al om de 2 min, gelukkig was het aar zo’n 15 min rijden.
Eenmaal in het ziekenhuis ging het razend snel, de verloskundige zou rond 10 uur komen kijken maar rond 9 uur belde ik toch al op het knopje dat de weeen nu toch wel heftig werden.
Ik voelde 2x het kopje wat drukken, Leon en de verpleging waren druk bezig de verloskundige te pakken te krijgen wat even moeizaam verliep. Terwijl hun op de gang stonden brak mijn vruchtwater, kon nog net roepen: VRUCHTWATER gebroken!
Ze snelden naar binnen en ik kan haast zeggen ‘hoppa!’ want 5 min later lag Milo gezond en wel op mijn buik.

Noa was snel… maar Milo sloeg alles!
Mijn eigen verloskundige kwam helaas  te laat dat alles alweer achter de rug was.

En nu, nu is hij vanavond rond 21:15 alweer een week!
Hij doet het zo geweldig! Hij drinkt super, is enorm tevreden, op  1 nacht na hebben we verder nachten waarin in ieder geval Leon door kan slapen. Ik hoef enkel wakker te worden voor zijn voeding waarna hij weer lekker doorslaapt.
Kort samengevat: Alles verloopt als een droom, met als enige verschil dat het allemaal echt is!

Genoeg gebabbeld, tijd voor wat foto’s!

Hoera!!! zo trots, zo blij en wat is hij mooi!!!

Onze Milo is geboren!!
04-08-2010, 51 cm & 3755 gram

Bij deze alvast een eerste blik, snel meer!

Ik zal mij even netjes melden, ik weet al hoe ik zelf bij medezwangere bloggers alle dagen vol spanning de site checkte om te zien of er al iets gebeurt was.

Dus bij deze: ‘present!’
Alles zit nog op zijn/ haar plekkie, vanochtend heeft de verloskundige mij wel gestript dus wieweet?!

Voor degene die nieuwsgierig zijn, helaas nog niets.
Morgen afspraak met de verloskundige bij Noa was deze afspraak niet meer nodig, zij kwam enkele uren ervoor lekker bij ons.
Hoelang laat dit moppie nog op zich wachten?!

Net als Noa moet ik er weer aan geloven, helaas geen onverwachts kadootje voortijd.
Mijn lichaam compenseerd de boel dat ik moeilijk zwanger kan worden met goed zwanger kunnen zijn. Wat ook zeker niet onprettig is hoor!

Heb weer een geweldige zwangerschap achter de rug. Eventjes leek het bij de 25 weken minder te gaan omdat mijn bekken iets leken te gaan rommelen.
Maar dat ging snel voorbij, waarna ik enkel de zwangerschapskwaal van-10-keer-in-5-minuten-tijd-naar-de-wc-te-moeten-als-je-net-in-bed-ligt-zonder-dat-er-iets-komt’ , heb gehad en nu dan de ongedulderitus.

Ben zo benieuwd, wij weten dan waarschijnlijk wel het geslacht van de kleine, maar echt zeker weten doen we niet.
We hebben het namelijk niet op de echo gezien omdat we het hebben laten opschrijven op een briefje! Nu is het met de 20 weken echo bekeken en gaf ze wel aan het enkel bij 99% zekerheid te zeggen, maar toch, je weet maar nooit he!

Hoe dan ook we kijken enorm naar de kleine uit ongeacht het geslacht!

Het had zo leuk geweest, maar na de prachtige volle maan van gisteravond zit ik hier toch nog steeds met een volle buik.

Zal nog even moeten wachten en ondertussen naderen de data’s waarop al een hoop jarige zijn. 28 juli 2 jarigen, 30 juli 1 jarige, 31 juli 1 jarige en 3 aug 1 jarige.
Maar als we het over een mooie bevaldata hebben wil ik best nog wel even wachten tot 06-08-10.
De kleine zit nog heerlijk en ik voel me nog super dus ach wat…. mopsie blijf dan nog maar 10 nachtjes zitten.

En toch, volgens mij was ik met Noa dikker:
Buik Noa 40 weken

Buik moppie 2 met 39 weken en 4 dagen

Zojuist in 1,5 uur; hele huis gezogen, vloeren gedweild, wc’s schoon, alle horren schoongemaakt, de ramen allemaal gelapt, trappen gezogen en afgenomen, nog wat spullen ingeruimd en opgeruimd, muur bijgetipt met verf, euhmmmm… nu nog bevallen.

Het huis is in iedergeval kraamverzorgende waardig.
En komt de kleine vanavond niet?! dan beginnen we morgen gewoon weer opnieuw, dan is er vast weer een nieuw laagje stof.