Lachen deed Milo al even, maar het is me nu gelukt om de lach niet volop op te slokken maar mijn camera te pakken en de lach proberen vast te leggen.
en grote zus kan ook nog altijd goed lachen natuurlijk
(trotse 4 jaar verjaardagsfoto)
Met een tweede heb je dat wel vaker denk ik, je neemt een foto en denkt, hey die heb ik al eerder gemaakt, en jawel hoor.
Broer en zus kunnen straks tegen elkaar opboksen, beide leren op jonge leeftijd zichzelf al te verdedigen
Milo
Haha enkel zuslief keek er een stuk stoerder bij
Nu alweer 4 jaar en 14 uur geleden werden wij ouders, ouders van een prachtig grietje.
Een grietje dat vandaag alweer 4 jaar werd. Al 4 jaar genieten, 100% genieten, de juiste woorden zijn er haast niet voor te vinden. Hoe beschrijf je 4 jaar?!
Hoewel ze vandaag echt jarig was, vieren we morgen het feest. Het huis is versiert, mijn oude poppenhuis is ingepakt, deze zal ze morgen als kado krijgen en de prinsessentaart gaan we morgen samen ophalen.
Ons jarige moppie, ik hoop dat ze morgen de dag van haar (4 jarige) leven gaat hebben!
Ohhh er is zoveel nog te schrijven! Over Noa die zo hard gaat en zo’n heerlijke kleuter is. Over haar eerste school belevingen.
Over Milo natuurlijk, zijn kamertje showen, laten zien welke spullen ik voor hem gemaakt heb. En over het huis, de tuin, en alle andere belevenissen.
Maar ik heb het druk, druk met huishouden, druk met het naar school brengen en weer halen, maar vooral druk met genieten en tijd en aandacht geven aan mijn heerlijke moppies.
Inmiddels is Milo alweer een maand oud! is hij alweer zo’n 7 cm langer geworden! en 1 kilo gegroeid, hij verwend ons nu steeds vaker met een prachtige lach en sinds een paar dagen kletst hij er steeds meer op los! Hij gaat als een trein.
Terwijl ik dit tik ligt hij lekker naast me in zijn wagen en met zo’n heerlijk uitzicht moet je natuurlijk telkens even in de wagen kijken!
En dan zie je dit…
*smelt* … hopeloos verliefd
Wat zijn we hier apentrots met onze stoere meid die deze week al alle dagen naar school geweest is.
Wat doet ze het goed en wat vindt ze het leuk! (later meer over school)
En terwijl grote zus naar school gaat en daar oefent met letters en cijfers en een hoop andere dingen, is kleine broer ook hard bezig met zijn oefeningen.
En nog een paar foto’s omdat ze zo heerlijk zijn…
De weken blijven haast in het teken staan van afscheid en een nieuw begin
Afscheid van mijn heerlijke buik en de komst van een heerlijk klein ventje.
Afscheid van mijn heerlijke kraamtijd en kraamverzorgster en terug de ‘ wereld’ in.
En deze week was het afscheid nemen van het kinderdagverblijf en aankomende maandag zal Noa haar eerste schooldag hebben!
Noa heeft genoten van haar laatste dag en mocht in de ochtend een traktatie toveren voor alle kindjes uit een grote toverhoed gevuld met allemaal kleine toverhoedjes, een groot succes!
En als afscheidskadootjes maakte ik knapzakjes met een kaartje eraan met de tekst: Dag, ik ga leren schrijven.
In de knapzakjes was een klein noteboekje van Cars of prinsessen, een toetertje, ballon en een zakje met letterkoekjes.
Gelukkig kon ik het dit keer zelf allemaal droog houden, Noa is echt toe aan school en heeft er ook veel zin in. En gelukkig hoef ik ook geen echt afscheid te nemen van het kinderdagverblijf want in Oktober zal ik er de komende 4 jaar weer met Milo komen.
Donderdag:
Mijn eerste dagje zonder mijn lieve kraamverzorgster… Onzeker voel ik me niet, alles gaat super, Milo doet het goed, ik ga lekker en Noa geniet ook vol op en Le niet te vergeten riep zelfs; ‘ sjee het lijkt wel of we geen kinderen hebben!’ zo’n rust heerst er hier in huis.
Alles loopt op rolletjes, maar zo’n eerste dag starten in het ‘echte’ leven voelt toch wat gek.
Voor Noa werd het echter een top dag! zij ging samen met Oma en haar Ome Jeroen, Tante Shoren en neefje Sem naar Artis!
Ik knuffelde de hele dag met Milo en sliep lekker wat bij op de bank en sloot mijn dag af met een super blij moppie en een prachtige reeks mooie foto’s en verhalen van haar dag.
Onze heerlijke vlinderprinses
Daar zit ik dan…
Gehezen in mijn spijkerbroek, met Milo die naast me heerlijk aan het slapen is en verder… alleen.
Le is aan het werk, Noa is naar de kinderopvang en ik heb zojuist inclusief tranen afscheid genomen van onze geweldige kraamverzorgster.
De kraamtranen doen het hier goed! Maar dat is toch ook normaal wanneer je zo’n fijne kraamweek achter de rug hebt toch?! We hadden het hier in ieder geval enorm getroffen met de kraamverzorgster, de week is voorbij gevlogen!
Dat betekend gelijk dat Milo ook alweer 1 week oud is.
Vorige week werd ik om 9:00 door de verloskundige gestript. Ik had nog helemaal geen voortekenen en verwachte er dan ook weinig van. Maar toch, het begon wat te rommelen die dag en rond 4 uur belde ik dan toch maar Le op.
De krampen kwamen steeds wat regelmatiger maar echt pijnlijk waren ze niet.
Maar gezien Noa al zo snel kwam moesten we er allert op zijn dat de bevalling nu ook zo snel zou gaan.
We belden mijn ouders op met de vraag of ze Noa wilde ophalen, maar daarna belde ik ze weer af, de krampen namen af.
Nog geen 10 min later krijg ik mijn eerste echte wee, wist gelijk weer hoe het echt voelde.
De weeen kwamen eigenlijk direct al om de 3 a 4 min en dus belden we zoals afgesproken de verloskundige op.
Ze kwam er gelijk aan en constateerde 4cm ontsluiting en dus mochten we gelijk door naar het ziekenhuis.
In de auto kwamen de weeen snel al om de 2 min, gelukkig was het aar zo’n 15 min rijden.
Eenmaal in het ziekenhuis ging het razend snel, de verloskundige zou rond 10 uur komen kijken maar rond 9 uur belde ik toch al op het knopje dat de weeen nu toch wel heftig werden.
Ik voelde 2x het kopje wat drukken, Leon en de verpleging waren druk bezig de verloskundige te pakken te krijgen wat even moeizaam verliep. Terwijl hun op de gang stonden brak mijn vruchtwater, kon nog net roepen: VRUCHTWATER gebroken!
Ze snelden naar binnen en ik kan haast zeggen ‘hoppa!’ want 5 min later lag Milo gezond en wel op mijn buik.
Noa was snel… maar Milo sloeg alles!
Mijn eigen verloskundige kwam helaas te laat dat alles alweer achter de rug was.
En nu, nu is hij vanavond rond 21:15 alweer een week!
Hij doet het zo geweldig! Hij drinkt super, is enorm tevreden, op 1 nacht na hebben we verder nachten waarin in ieder geval Leon door kan slapen. Ik hoef enkel wakker te worden voor zijn voeding waarna hij weer lekker doorslaapt.
Kort samengevat: Alles verloopt als een droom, met als enige verschil dat het allemaal echt is!
Genoeg gebabbeld, tijd voor wat foto’s!
Hoera!!! zo trots, zo blij en wat is hij mooi!!!
Onze Milo is geboren!!
04-08-2010, 51 cm & 3755 gram
Bij deze alvast een eerste blik, snel meer!
Ik zal mij even netjes melden, ik weet al hoe ik zelf bij medezwangere bloggers alle dagen vol spanning de site checkte om te zien of er al iets gebeurt was.
Dus bij deze: ‘present!’
Alles zit nog op zijn/ haar plekkie, vanochtend heeft de verloskundige mij wel gestript dus wieweet?!
