Daar zit ik dan…
Gehezen in mijn spijkerbroek, met Milo die naast me heerlijk aan het slapen is en verder… alleen.
Le is aan het werk, Noa is naar de kinderopvang en ik heb zojuist inclusief tranen afscheid genomen van onze geweldige kraamverzorgster.
De kraamtranen doen het hier goed! Maar dat is toch ook normaal wanneer je zo’n fijne kraamweek achter de rug hebt toch?! We hadden het hier in ieder geval enorm getroffen met de kraamverzorgster, de week is voorbij gevlogen!
Dat betekend gelijk dat Milo ook alweer 1 week oud is.
Vorige week werd ik om 9:00 door de verloskundige gestript. Ik had nog helemaal geen voortekenen en verwachte er dan ook weinig van. Maar toch, het begon wat te rommelen die dag en rond 4 uur belde ik dan toch maar Le op.
De krampen kwamen steeds wat regelmatiger maar echt pijnlijk waren ze niet.
Maar gezien Noa al zo snel kwam moesten we er allert op zijn dat de bevalling nu ook zo snel zou gaan.
We belden mijn ouders op met de vraag of ze Noa wilde ophalen, maar daarna belde ik ze weer af, de krampen namen af.
Nog geen 10 min later krijg ik mijn eerste echte wee, wist gelijk weer hoe het echt voelde.
De weeen kwamen eigenlijk direct al om de 3 a 4 min en dus belden we zoals afgesproken de verloskundige op.
Ze kwam er gelijk aan en constateerde 4cm ontsluiting en dus mochten we gelijk door naar het ziekenhuis.
In de auto kwamen de weeen snel al om de 2 min, gelukkig was het aar zo’n 15 min rijden.
Eenmaal in het ziekenhuis ging het razend snel, de verloskundige zou rond 10 uur komen kijken maar rond 9 uur belde ik toch al op het knopje dat de weeen nu toch wel heftig werden.
Ik voelde 2x het kopje wat drukken, Leon en de verpleging waren druk bezig de verloskundige te pakken te krijgen wat even moeizaam verliep. Terwijl hun op de gang stonden brak mijn vruchtwater, kon nog net roepen: VRUCHTWATER gebroken!
Ze snelden naar binnen en ik kan haast zeggen ‘hoppa!’ want 5 min later lag Milo gezond en wel op mijn buik.
Noa was snel… maar Milo sloeg alles!
Mijn eigen verloskundige kwam helaas te laat dat alles alweer achter de rug was.
En nu, nu is hij vanavond rond 21:15 alweer een week!
Hij doet het zo geweldig! Hij drinkt super, is enorm tevreden, op 1 nacht na hebben we verder nachten waarin in ieder geval Leon door kan slapen. Ik hoef enkel wakker te worden voor zijn voeding waarna hij weer lekker doorslaapt.
Kort samengevat: Alles verloopt als een droom, met als enige verschil dat het allemaal echt is!
Genoeg gebabbeld, tijd voor wat foto’s!




