Vandaag ontdekte Noa opnieuw haar muts die snel tot zwieber de vos werd omgedoopt.

En wij maar roepen: “zwieber niet stelen, zwieber niet ste-len, Zwieber NIET stelen!’ naar een giebelende zwieber de vos.

Dagje zondag met theetje drinken, spelen met de waterplay, gooien met de reuzen bal, mam die een resultaatloze poging tot haken doet (voor de zoveelste keer), lol met wasbak en verliefd op huisdier ‘vliegje’. En dat alles afgerond met een gezellige bbq met mijn ouders, broers, schoonzusjes en Sem, waarvan ik helaas geen foto’s van heb.

Kortom, het was weer een lekker dagje!

ik wil ‘t leren.
Het is verslavend, zeer verslavend. Niet zo zeer het appliceren hoor, maar het maken van iets.
En dan is het nog wel in het ‘hatseflats-hupsakee-ik-rommel-maar-wat-aan’ stadium! Ik probeer al een aantal dagen contact te leggen met een modevak school, maar waarschijnlijk vieren hun ook lekker vakantie.
Na de vakantie wil ik namelijk eindelijk starten met een naaicursus en gelukkig heb ik wel 3 adressen, waarvan 1 modevakschool waar ze cursussen geven. Ik wil het al zo lang! Zo ben ik ook een groot fan van het het programma Project Catwalk, in een dag tijd maken ze de mooiste kledingstukken die ze ook helemaal zelf bedenken. Het enige frustrerende aan het programma is dat ik bij het kijken ernaar het niet kan uitstaan dat ik dat ook niet ‘even’ kan.
Mijn handen jeuken, ideeën genoeg in mijn hoofd, maar de vaardigheden ontbreken me in alle opzichten.

 

En ik schreef het al een aantal keer in eerder geschreven blogjes ik wil meer een doener worden.
De BHV-cursus (BedrijfsHulpVerlening) van mijn werk heeft mij ook qua perfectionisme wat mij vaak tegen houdt in het doen  aan het denken gezet.
Reanimeren?!  ‘dood zijn ze toch al’ dus je kan nooit iets fout doen, aldus onze geweldige ambulancebroeder
Nouja en zo is het ook met doen, beter dat je eens doet, dan dat je continu maar blijft balen of spijt hebt dat je nooit dat ene gedaan/ geprobeerd hebt.

Genoeg wijze woorden, voordat ik in een tjakke-talk kom.
Dus, ik werd vandaag geïnspireerd door een shirtje van Bengh welke ik op Ebay zag. Ik had vorige week al vliesofix in huis gehaald omdat ik zo graag wilde appliceren maar stelde het proberen maar uit.
Dit shirtje gaf mij dus direct de kriebels om het te proberen. Ik vond het wel spannend omdat ik ook nog eens besloot het direct op een nieuw shirtje te doen. Ik had wel even geoefend op een proeflapje maar het shirtje was uiteindelijk weer een heel andere stof.

Het resultaat?De lijnen zijn niet helemaal gelijkmatig, en op een paar plekjes trekt de stof een beetje, maar voor een eerste keer gaat hij er mee door en durf ik het shirtje zelfs wel te showen.
Gelukkig heb ik nog een meter vliesofix liggen en nog 5 nieuwe shirtjes (ooit een klein partijtje nieuwe basic moodstreet shirtjes op de kop getikt) dus ik kan nog even verder met oefenen!

Links het shirtje van Bengh.

Hou jij mijn tassie even vast?

Ik schreef eergisteren dat Noa zich als klant had voorgedaan en een tasje bij mij besteld had, helaas ben ik zeer eigenwijs van aard en dus werd het wel een tasje, maar niet zo eentje waarop zij haar bestelling baseerde.
Het werd een freestyle tasje, geheel op de hatseflats en hopsakee manier (uit het blote hoofd en op goed geluk). Ik heb dit idee ergens vorige week op mijn beeldscherm voorbij zien flitsen tijdens mijn geklik door te leuke webshops. Geen idee meer waar, pogingen tot terug vinden liepen uit op niets en dus vertrouwde ik op mijn fotografisch geheugen en mijn fantasie.

Vandaag tussen alles door prutste ik het onderstaande tasje voor Noa in elkaar, heerlijk om zo te prutsen!
Het tasje moet nog even wat extra’s krijgen zoals bijvoorbeeld een strik, op de laatste foto heb ik even snel een strik op het tasje gelegd om te zien of het wat was en het was wel iets vond ik. Misschien hebben jullie ook nog wel een leuk idee?

Nu zien of mijn klant morgen ook tevreden is
(op de foto’s zien jullie ook een prutsje naar het ontwerp van Dorst welke ik ongeveer een week geleden maakte)

Binnenkort eens een keertje ‘echte’ stofjes halen!

van bruin.
En dus werd het roze, zo goed en kwaad als het lukte probeerde ik een eigen sleuteltasje voor mijn Smartje te maken met wat Kitschzeil en een gestreept stofje voor de binnenvoering (jaja)
Eerste keer prutsen met een rits, het was een beetje van hatseflats en hopsakee, maar hij kan er mee door.
Noa was in ieder geval helemaal verrukt bij het zien van het tasje en melde zich als klant aan;  ‘of ik ook zo’n mooi tasje voor haar kon maken?’.

Volgend project wordt dus een poging tot een leuk tasje voor Noa, al doende leert men toch?!

Op ons balkonnetje van ons oude huis vermaakten wij ons al prima, zo klein als hij was, we konden er onze zelf geplante kastanjeboom op kwijt, onze zelf gezaaide afrikaantjes,zonnebloemen, bij lekker weer de grote zitkussen en een minibadje voor Noa. We hadden uitzicht op de kippetjes en de bomen van het park en wanneer we bofden was er een muziekspektakel en hadden we live muziek op ons balkon.
Wilden we meer bewegingvrijheid dan liepen we naar beneden en zaten we in het park met al zijn eendjes, het muziekprieel en de mooie klimboom.

En toch was daar het verlangen diep in mij om lekker vanuit je achterdeur een tuin binnen te kunnen stappen, een tuin waarin Noa kan spelen, we met zijn drieeen buiten kunnen eten, em waar ik terwijl ik mijn geliefde bakkie koffie drink wat onkruid weg kan halen en mijn mooie bloemen kan bekijken.

En hoewel de tuin nog niet van mezelf is en daardoor ook niet geheel naar mijn idee is ingericht heb ik vandaag mijzelf de koning te rijk mogen voelen (alle eerste begin is nog leuk he).
Onkruid weghalen, puinruimen, slakken verwijderen, vegen… ik heb me vandaag de hele dag uitgesloofd, en de gft-bak is daarin mijn bewijs want hij is vol! helemaal vol, daar waar hij echt volkomen leeg was.
Slakken, pissebedden, spinnen, klimop, onkruid, zand, aarde, dode plantjes, steentjes maar vooral heel veel kattestaarten!

Ik genoot, ik zweette en genoot nog meer van een Noa die zo heerlijk vrij was, alles bewonderde, mij meehielp, zong, danste en tegen het einde van de middag in het laatste zonnetje nog een wat olijfjes at.
Helaas was mijn koelkast Rosé-loos want wat had ik  zin om naast haar te zitten en samen met een Rosé de olijfjes op te peuzelen.
Kan haast niet wachten totdat wij onze eigen tuin hebben maar tot doe tijd vermaken wij ons prima in onze huurtuin!

Ik ben d’r ook nog… tadaaa

Ons heerlijke meissie, alweer bijna 3 jaar, wat gaat de tijd hard!
Nog geen 2 maanden en dan zal ze eindelijk krijgen wat ze al zo lang wilt… een ringetje
Ik zou liever een afstandsbediening krijgen, eentje met een pauzeknop en een vertraagknop en héél soms… een ‘mute’knop.

De afwezigheid begon al op te vallen hier en daar, maar hier zijn we dan weer en direct verpakt in een nieuwe frisse thema.
In de tussentijd hebben we niet stil gezeten, zonder er een woord over te reppen zijn hier in huize Korffies een hoop dingen veranderd, letterlijk!

We zijn namelijk verhuist!
Eind 2008 zette wij ons appartement te koop en tegen verwachting in verkochten we het appartement al aan het tweede koppel wat kwam kijken! dat was rond februari, eind juni was de sleuteloverdracht en zijn wij overgegaan naar een tijdelijke huurwoning. Een heerlijk huisje met een mooie houten vloer, prachtig gestukte muren en een heerlijke tuin! we konden er zo in en ondertussen blijven we huizen bezichtigen, want tot nog toe hebben we ons eigen droomhuis nog niet gevonden.
Best nog een lastige klus, maar we hebben de tijd, we zitten heerlijk en gezien de crisis waar we ons nu in begeven bevinden wij ons eigenlijk in een luxe positie.

Dus inpakken, uitpakken, nestelen, genieten en wachten op internet waren mijn bezigheden de afgelopen weken, maar er kwam zeer onverwachts voor mij een erg leuke bezigheid bij! Lé verraste mij zomaar uit het niets met een mega kado en zo ben ik nu de trotse, hele trotse eigenaar van mijn eigen bolide! (foto even op internet gezocht)
Maar wat een vrijheid, ik voel me werkelijk de koning te rijk met mijn mooie Smart Forfour.
Hij brengt me overal waar ik wil en dat is bijvoorbeeld ook weer erg handig wanneer je overal speurt voor de leukste stofjes want ook zonder internet wist ik mijzelf prima te vermaken. Zo naaide ik voor Noa mijn eerste  home made  jurkje!

Tot zo ver de beknopte notendop

De antwoorden op het raadplaatje waren knap bedacht maar we moeten iedereen teleurstellen, ook ik zat er naast.

Dus hier, het antwoord:
Leon komt woensdag met Noa  binnen ik zie haar zo en roep enthousiast: “wauwwww, wat ben jij een mooi tijger” waarop Noa roept; “Nee, ikke ben meneer de Sinaasappel!”

Op het kinderdagveblijf hadden ze op een sinaasappel een gezichtje getekend, de kinderen vonden dit allemaal zo geweldig dat ze ook meneer de sinaasappel wilde zijn. En zo werd de schminkkoffer gepakt en werden alle kindjes omgetoverd tot meneer de sinaasappel, heerlijk niet?!

Tot slot onze mooie, stoere meis in uitvoering ‘bootbabe’ dit keer.

Gisteren haalde Lé Noa op van het kinderdagverblijf, tenminste dat dacht hij. Hij kreeg een meisje met een oranje gezicht met zwarte rondjes en strepen mee, wie raadt wat Noa is?

- Binnenkort het antwoord -